Lina Bo Bardi: tupí or not tupí. Brasil, 1946-1992

5 (100%) 1 vote

Esta exposición é a primeira en celebrarse en España sobre a suxestiva figura de Lina Bo Bardi (Roma, 1914 – São Paulo 1992) quen, formada como arquitecta na Italia dos anos trinta, chegou a Brasil en 1946 xunto ao seu marido, o crítico e coleccionista de arte Pietro María Bardi, formando parte da gran onda migratoria europea da posguerra.

Lina entusiasmouse pronto co seu novo país de acollida. E cun dinamismo multifacético –como arquitecta, museógrafa, deseñadora, escritora, activista cultural e hacedora de exposicións– sumouse á renovación das artes en Brasil, traballando no mesmo eixo das complexas relacións entre a modernidade e a tradición, a creación de vangarda e os costumes populares, a individualidade do artista moderno e o traballo colectivo do pobo.

Lina Bo Bardi. Estudo preliminar. Esculturas practicáveis do Belvedere no Museu Arte Trianon [Estudio preliminar. Esculturas practicables del Belvedere en el Museu Arte Trianon], 1968. Colección del Museu de Arte de São Paulo Assis Chateaubriand. Donación del Instituto Lina Bo e P.M. Bardi, 2006 MASP.04442. © Instituto Lina Bo e P.M. Bardi / Foto: MASP
Lina Bo Bardi. Estudo preliminar. Esculturas practicáveis do Belvedere no Museu Arte Trianon [Estudo preliminar. Esculturas practicables do Belvedere no Museu Arte Trianon], 1968. Colección do Museu de Arte de São Paulo Assis Chateaubriand. Donación do Instituto Lina Bo e P.M. Bardi, 2006 MASP.04442. © Instituto Lina Bo e P.M. Bardi / Foto: MASP

O subtítulo da exposición forma parte do slogan (“Tupí or not Tupí? That is the question“) do Manifesto antropófago de Oswald de Andrade (1928), todo un exemplo de apropiación caníbal da famosa cita do Hamletshakesperiano. E é que a chamada “antropofagia” brasileira dos anos vinte, que pode ser considerada a revolución estética-ideolóxica máis orixinal das vangardas latinoamericanas, pretendeu, en efecto, a deglución, absorción, asimilación e a reconsideración da cultura europea. Con iso, os artistas do Brasil buscaban facer unha dixestión cultural que resultase nunha identidade nacional e nunha linguaxe que fóra á vez moderno e xenuinamente brasileiro.

A exposición exponse en continuidade coa mostra que a Fundación Juan March dedicou a Tarsila do Amaral (2009), na que presentou o Brasil dos anos vinte e trinta do século XX.

Lina Bo Bardi, consciente de que a antropofagia estaba na base do movemento tropicalista dos anos 60 -que dalgún modo ela mesma compartiu-, encarnou unha sorte de antropofagia á inversa. Para ela, tamén o Vello Mundo, do que procedía, debía ser transformado pola mirada do Novo Mundo, no que vivía, para dar paso a unha nova sociedade: a unha sorte de “aristocracia do pobo” (nas súas palabras), dun pobo novo, mestura do europeo, o indio, o negro e o nativo do nordeste do país; un mundo cargado de soños para un futuro mellor.

A exposición exponse en continuidade coa mostra que a Fundación Juan March dedicou a Tarsila do Amaral (2009), na que presentou o Brasil dos anos vinte e trinta do século XX. Lina Bo Bardi compartiu as inquietudes sociais de Tarsila do Amaral e loitou por darlles resposta, pasando á acción a través da arquitectura, os obxectos e as accións colectivas que articulan a súa obra. O obxectivo de Lina Bo Bardi: tupí or not tupí. Brasil, 1946-1992 é presentar a Lina desde os tres lugares máis conspicuos da súa xeografía (São Paulo, Salvador de Baía e o Nordeste brasileiro) e “contar”, a través da súa obra e da dalgúns dos seus contemporáneos, o panorama artístico e cultural do Brasil da segunda metade do século XX.

O obxectivo desta exposición é presentar a Lina desde os tres lugares máis conspicuos da súa xeografía: São Paulo, Salvador de Baía e o Nordeste brasileiro..

Lina Bo Bardi: tupí or not tupí. Brasil, 1946-1992
5 outubro, 2018 – 13 xaneiro, 2019
Fundación Juan March
Madrid, España

Arquivado en: evento, exposiciones

Tags: , , , , , , , , , , , , , , ,