A estraña morte da crítica de arquitectura

Este é o título do libro póstumo de Martin Pawley, un dos críticos británicos da segunda metade do século XX, xunto con Reyner Banham e J. M. Richards, e expresa un feito inquietante: a crítica de arquitectura, tan influyente fai poucas décadas, hoxe ten un papel irrelevante. No caso da crítica de arquitectura súmanse dúas crise, a cultural e a propia. Enmárcase no fenómeno máis xeral da perda de papel representativo dos intelectuais progresistas, que, aínda que existan, teñen menos posibilidades de expresarse nos medios que fai uns anos. E no terreo da arquitectura, a mala saúde percíbese hoxe moito máis ao comparala co seu periodo dourado, entre os anos sesenta e oitenta, con figuras como Manfredo Tafuri, Aldo Rossi, Colin Rowe ou Kenneth Frampton, indo desde o espectro máis radical e marxista ata o máis formalista, nostálgico e defensor da autonomía da arquitectura.

Tamén se suma que o mesmo saber da arquitectura perdeu papel decisorio e de liderado con relación ao que tivo no periodo de entreguerras e na posguerra, en que as políticas de vivenda, inspiradas por arquitectos, sentaron as bases do Estado de benestar. Hoxe a arquitectura e o urbanismo son serviles aos obxectivos financeiros e inmobiliarios, e teñen escasa iniciativa para suscitar alternativas ao que impoñen os intereses dominantes. A este descrédito colaboraron a complicidade coa especulación, a corrupción e o alarde de poder.

[…]

Josep Maria Montaner

+ artigo publicado en El País

veredes
veredes Administrator

Búsqueda para satisfacer el conocimiento de la actividad arquitectónica y tangentes que se generan. La idea es crear un espacio para divulgar los diversos proyectos en busca de nueva inspiración y de intercambio.

follow me

Arquivado en: libros, publicacións

Tags: , , , , , , , , , , , ,