Invencións: Nueva York vs. Rem Koolhaas, Bernard Tschumi, Piranesi

5.0
01

‘Invencións: Nova York vs. Rem Koolhaas, Bernard Tschumi, Piranesi’ é o novo libro de José Juan Barba, un ensaio que indaga nas invencións, debuxos, textos e ideas de Rem Koolhaas, Bernard Tschumi e o fantástico gravador italiano Giovanni Battista Piranesi, en busca de novas perspectivas que amplíen o noso xeito de ver, pensar e facer arquitectura.

En ‘Invencións: Nova York vs. Rem Koolhaas, Bernard Tschumi, Piranesi’ José Juan Barba establece un discurso metalingüístico que explora a relación entre a obra e debuxos de G.B. Piranesi e a obra gráfica de dous dos máximos referentes da arquitectura do noso tempo, Rem Koolhaas e Bernard Tschumi.

Fronte ás visións puristas ou científicas excluíntes, o autor busca presentar visións contemporáneas, ás veces retroactivas, e sempre máis reais, complexas e integradoras da Arquitectura, nas que se inclúa os espectadores, aos usuarios. En palabras do propio autor, este ensaio supón “a presentación dos lugares da arquitectura fronte á arquitectura dos volumes”.

O arquitecto, catedrático e académico Luis Fernández-Galiano prologa o libro co ensaio “Cerebros negros”, unha interesante reflexión que parte do título dun ensaio de Marguerite Yourcenar, ” Le cerveau noir de Piranèse”, e que axuda ao lector a situarse no complexo contexto no que se enmarca a tese. Marguerite Yourcenar – a mesma que describiu a Piranesi como un ‘cerveau noir’ – replicaría que ‘l’oeuvre au noir’ non é senón a fórmula alquímica que permite perseguir a ‘Grande Obra’, e que esa ‘opus nigrum’ representa as probas que debe superar o espírito no seu proceso de liberación”.

“Estes acordes finais dos anos setenta foron en efecto anos de tránsito, e anos nos cales é posible imaxinar unha tensión entre a postmodernidade luminosa e liberal que extrae de Nolli as súas ferramentas formais de análise, e que moitos abreviarían na filiación teórica de Wittkower, Rowe e Eisenman; e unha postmodernidade sombría e radical, fascinada polas Carceri de Piranesi tanto como polo surrealismo ou os constructivistas, e que tería en Koolhaas ao seu representante máis articulado, e en Tschumi ao mellor introdutor do universo situacionista”.

Extracto do prólogo de Luis Fernández-Galiano.

Tamén a arquitecta Carmen Díez Medina introduce o libro cun prólogo que leva por título “Creación de lugares”: “Por vez primeira publícanse conxuntamente as poucas láminas que Piranesi redebuxar sobre as Carceri (1749 e 1761) xunto cos debuxos preparatorios que as precederon. Esta secuencia aproximativa en tres fases é intencionadamente utilizada por José Juan Barba, non tanto para presentar a interpretación do espazo dende o punto de vista do observador -ou non só- senón máis ben para reivindicar o valor da interpretación e crítica metalingüísticas a partir da representación das condicións espaciais nas que viven os individuos privados de liberdade”.

“Especialmente interesante resulta a achega de materiais inéditos procedentes do MoMA e da Biblioteca Nacional de España, todos eles debidamente referenciados nos capítulos correspondentes. A súa publicación conxunta, xunto a outros documentos ata agora dispersos, materializa este ambicioso intento por relacionar tres discursos que se presentan como tres metalinguaxes. Con iso, o autor pretende superar os instrumentos máis frecuentemente empregados para falar de arquitectura ata a década dos anos oitenta e ofrecer unha lectura persoal, conceptual, complexa e caleidoscópica da arquitectura contemporánea”.

Extracto do prólogo de Carmen Díez Medina.

‘Invenciones’ foi o título dunha exposición celebrada en Hannover en 1981, onde se aglutinaban, en torno á obra de G. B. Piranesi, a obra gráfica de arquitectos cuxos debuxos non tiñan a intención de reflectir a fase previa á construción senón a de establecer un discurso metalingüístico. A exposición pretendía identificar, nun momento de crise, narrativas non textuais tan potentes como as do arquitecto veneciano, que fosen capaces de formular novas visións de arquitectura.

Tres anos antes da exposición de Hannover, en 1978, celebrouse o bicentenario da morte de Piranesi mostrándose dúas formas diferenciadas de interpretar a súa obra: a meramente estilística e a que é máis interesante, a metalingüística. Neses tres anos é cando se produce a publicación de dúas obras que reflicten a nosa contemporaneiade: “Delirious New York” de Rem Koolhaas” e “The Manhattan Transcripts” de Bernard Tschumi.

Ao igual que o fixese Piranesi trasladándose de Venecia a Roma, estes dous arquitectos europeos trasladáronse dende Londres cara á Roma do seu tempo, Nova York, para desenvolver, expoñer e presentar unha nova forma de entender a arquitectura contemporánea nun período de crise e incerteza.

En Arquitectura cando se formularon miradas ou discursos sobre o acontecido nesta década, en xeral se presentaron como procesos negativos, o final da Modernidade ou a consolidación da desintegración estilística que dá paso aos ‘ post ‘. Este libro pretende presentar unha vía diferente, afastada de prístinas visiones,o visións científicas excluíntes para presentar visións contemporáneas, aveces retroactivas e sempre máis reais, complexas e integradoras, visións da Arquitectura que inclúen os espectadores, aos usuarios. A presentación dos lugares da arquitectura fronte á arquitectura dos volumes.

veredes
veredes Administrator

Búsqueda para satisfacer el conocimiento de la actividad arquitectónica y tangentes que se generan. La idea es crear un espacio para divulgar los diversos proyectos en busca de nueva inspiración y de intercambio.

follow me

Arquivado en: libros, publicacións

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , ,