Entrevista a Stepienybarno | Sheila Palomares

Agnieszka Stepien e Lorenzo Barnó de Stepienybarno impartindo un curso de ID

Coñecín a Lorenzo e Agnieszka nun curso de verán en La Carolina de la Universidad de Xaén en 2010. Dende entón seguínlles a pista ata acabar sendo a súa alumna no fantástico Curso Online de Identidade Dixital para arquitectos. Xa lles dixen que, creo que a busca da excelencia na súa vida os fixo chegar onde están. Aí van as súas respostas.

O Blog de StepienyBarnó, Haiki, Sinerxía Sostible, La Ciudad Viva, mama niño… ¿Engancha o 2.0?

Pois debe ser que si; pero como todo bo enganche sucede case sen decatarte. A verdade é que a rede ten algo de aditivo e para nós é noso hábitat natural. Iso si, as ganas de compartir veñen do mundo 1.0; sempre pensamos que o mellor xeito de aprender é ir ensinando o pouco ou moito que sabemos. Ademais, a rede é moi agradecida e sempre te dá moito máis do que ti lle dás a ela.

¿Teriades imaxinado na vosa etapa universitaria que estarías a trabar tan de cheo nestes temas? Como influíron as redes sociais no voso traballo?

Aínda que aínda nos consideramos arquitectos novos, a nosa aprendizaxe foi totalmente analóxica. Como ben apunta Quetglás, sempre pensamos que na biblioteca estaban os mellores mestres; é máis, agora, tamén en contra do que puidese parecer, seguimos sendo moi de libros, non tanto de revistas.

Así, o estudo de arquitectura montámolo hai 10 anos e durante os 5 primeiros, ata a chegada da crise, fomos un estudo tradicional que usaba o correo electrónico e pouco máis. Iso si, os cinco seguintes anos foron dunha intensidade dixital moi grande.

As redes sociais chegaron un pouco máis tarde; non fomos arquitectos pioneiros nelas. O que si que vimos claro, é que os arquitectos, en xeral, non estaban a facer un uso profesional delas, e nos parecía que había moita tarefa por facer nese sentido.

Así, as redes e a rede en xeral, foron unha marabilla que nos permitiu poder vivir tranquilamente nun pueblito de Navarra, Estella, arroupados pola familia e cerquita de moitos bos amigos e, á vez, estar conectado cunha infinidade de xente que xamais tivésemos soñado.

Facedes un labor de difusión de blogs de arquitectura moi importante. ¿Os vosos preferidos?

Ahhhhh! ¡Esta pregunta non se fai! jajaja

Bueno…Ahí imos e a risco de que se enfade connosco algún blogger amigo; quedamos Múltiples Estrategias de arquitectura de Santiago de Molina, Párrafos de arquitectura de Miguel Ángel Díaz Camacho e o blogue de José Fariña.

¿Que é o que máis vos marcou da vosa etapa universitaria?

Os amigos que coñecemos entón e que, por sorte, en moitos casos aínda continúan séndoo. Por sorte ou por desgracia, aínda que temos en mente algún bo profesor, non foi a relación con ningún deles o que nos marcou.

Ambos os dous viñamos de estudar previamente aparelladores (Lorenzo) e enxeñaría civil (Agnieszka) e iso fixo que gozásemos da carreira con outra perspectiva. A arquitectura pillounos de cheo e, a día de hoxe, a pesar de todos os nosos coqueteos con outras disciplinas, nos segue namorando igual ou máis que o primeiro día.

Ademais, nos nosos caso, esta etapa foi especialmente importante pois foi o momento en que nos coñecemos, nos namoramos e decidimos compartir a nosa vida xuntos. ¡¡Así que máis non podemos pedir!!

¿Cales son os vosos arquitectos referentes? ¿Algunha obra en concreto?

¡ Aquí imos ser moi clasicotes!! jajaj

A pesar de que nos sentimos fascinados por moitas das cousas que se fan agora, mesmo na periferia da arquitectura como pode ser o marabilloso proceso de Campo de Cebada, se temos que elixir, quedamos con Aalto e Siza

Recordamos con gran cariño a nosa viaxe por Finlandia. Alvar Aalto é un arquitecto que ten a virtude de escapar á razón e darse de cheo no corazón.

Á súa vez, o noso arquitecto vivo de cabeceira sempre foi Álvaro Siza. Nunca aprendemos tanta arquitectura como visitando os seus edificios. Cada un deles é unha lección de arquitectura en si mesmo.

¡Fans totais dos dous Álvaros!

Contádenos de que proxecto vos sentides máis orgullosos de todos os que fixestes.

Por sorte, como comentabamos ao principio, puidemos gozar de 5 anos de estudo, en condicións que hoxe parecen un sono. Neles, puidemos facer algunha casiña interesante e tivemos sorte de gañar dous ou tres concursos.

Nesa etapa, interesábannos moito os edificios de ensino e tivemos a sorte de facer unha pequena escola en colaboración cos nosos amigos Javier Barrera e José Manuel Etayo, que quedou moi potente. É un proxecto onde todo saíu a pedir de boca e, a pesar de non ter moita experiencia en obra, puidemos gozar do lindo de todo o proceso. (Ver proxecto aquí)

¡Ah!! ¡E por suposto, aínda que non é un proxecto ao uso, para nós o noso propio blogue de Stepienybarno  deixa de ser un proxecto; de feito, o noso proxecto máis mimado!

Pregunta obrigada: ¿que é para vós a arquitectura?

A arquitectura, a auténtica arquitectura, é como a felicidade ou a verdade, podes intentar atrapalas, pero sempre se acaban escapando! De todos os xeitos, quedamos coa definición de Elizabeth Dieller & Ricardo Scofidio:

“Arquitectura é o que existe entre a pel dun home e o outro”.

¿Que cambios vos gustaría que sucedesen nas Escolas de arquitectura?

As escolas de arquitectura con como grandes paquidermos, soñando con que o pasado volverá un día destes a chamar ás nosas portas. Pero o pasado, o noso pasado de burbulla inmobiliaria e encargos sen mover o cu, xa non volverá. Os tempos cambiaron e a escola que primeiro se decate diso e o integre na súa formación levarase o gato á auga.

Para nós hai tres puntos clave sobre os que actuar:

1. Facilitar a chegada dos rapaces ao mundo real, falándolles con claridade do que lles espera fóra, e dotándoos de ferramentas para minimizar o trompazo do desembarco no mundo real.

2. Comprender que unha Nueva era dixital chegou hai tempo e que os seus alumnos son nativos dixitais aos que non poden tratar coma se nada tivese cambiado. Pensamos que o que agora acontece é unha falta de respecto tremendo cara a eles.

3. Novos tempos chegaron e ademais das posibilidades da educación expandida, chegan novos modelos de ensino máis centrados en ensinar a aprender que en sentar cátedra. Pero bo… coa igrexa topamos.

¿Credes que os colexios de arquitectos se están a adaptar a “lo 2.0”?

Aos colexios de arquitectos pásalles algo parecido ao que comentamos sobre as escuelas.Han sido demasiados anos de sacar brillo ao selo do visado e, agora, non hai cintura para ofrecer uns servizos diferentes que os fagan realmente necesarios. O dan un cambio radical e convértense no representante de tod@s os arquitect@s, non só dos que fan proxectos, o cal non é doado, ou caerán polo seu propio peso.

¿Tedes metas a longo prazo?

En realidade, non somos moi de metas. Non é que non nos guste soñar, o que pasa é que estamos convencidos de que o destino sabe o que nos convén moito mellor ca nós mesmos. Trátase de confiar, e sobre todo aceptar o que vai vindo. Nese sentido, somos máis de estar de acordo e, dende aí, vivir con intensidade o que toque en cada momento.

A autora da entrevista é Sheila Palomares. Arquitecta. PhD. Reutilización do Patrimonio Industrial / www.plazasdelmercado.com

Stepienybarno

Stepienybarno está formado por Agnieszka Stepien y Lorenzo Barnó, ambos arquitectos y formados en temas de Identidad Digital y Comunicación online. Desde el 2004 tenemos nuestro propio estudio de arquitectura, ubicado en un pequeño pueblo de Navarra, Estella, y ambos estamos embarcados en nuestras tesis doctorales. A su vez, colaboramos con otros profesionales tanto del ámbito de la arquitectura, sostenibilidad y comunicación online. Vivir en Estella nos da la tranquilidad necesaria para poder encarar el día a día con energía y la red nos posibilita contactar con un mundo maravilloso que de otra forma hubiera sido imposible.

follow me

Arquivado en: arquitectos, capturas, stepienybarno

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,