Enrique Padial-Sonia Sanz-Carlos Rincón · Turismo | arquiRUTAS

De esquerda a dereita -Enrique Padial, Sonia Sanz y Carlos Rincón

Sonia Sanz Gavián e Enrique Padial Hidalgo cursaron os seus estudos de Arquitectura en Madrid e dende hai máis dunha década, dirixen o seu propio Estudo de Arquitectura, “Estudo Padial Gavián.Arquitectura e Urbanismo,S.L” e Carlos Rincón Pérez, Arquitecto Técnico, foi colaborando, cada vez con máis asiduidade.

¿Cal foi a vosa formación e traxectoria profesional previa a Arquirutas?

Enrique Padial Hidalgo (44 anos) e Sonia Sanz Gavián (40 anos) cursaron os seus estudos de Arquitectura en Madrid e dende 1996 dirixen o seu propio Estudo de Arquitectura, “Estudo Padial Gavián. Arquitectura e Urbanismo,S.L”, co que Carlos Rincón Pérez (45 anos), Arquitecto Técnico, foi colaborando, cada vez con máis asiduidade, dende que se coñeceron a comezos da década pasada.

O Estudo Padial Gavián caracterizouse por realizar proxectos encargados por clientes privados e pola participación en numerosos concursos de Arquitectura, nunca de licitación, dos que gañaron algúns deles, sendo o 95% da súa obra, proxectos de obra nova, aínda que en ocasións excepcionais se levaron a cabo proxectos de ampliación, acondicionamento e reforma.

Quizáis o feito de ternos mantido á marxe das grandes promocións que se realizaron no noso país anos atrás, así como das tentacións de converternos en arquitectos-promotores-construtores á que sucumbiron tantos dos nosos compañeiros, fixeron que o noso Estudo, a día de hoy,siga tendo trabajo.No tanto como antes,ya que a convocatoria de concursos de Arquitectura cada vez son máis inexistentes e se antes era difícil gañalos, nestas condicións, nin te formulas concursar, xa que en moitos deles, as garantías deste son escasas,el número de inscritos é abafadora e o obxecto do concurso,en a maioría dos casos de pouco interés…pero segue quedando o cliente privado. Ben é certo que os encargos se realizan con moita cautela e están impreganados das inseguridades que produce a incerteza económica na que trístemente está somerxida o noso País,pero a pesar de todo, séguese encargando.

¿Formulástesvos nalgún momento, presente, pasado ou futuro, buscar traballo no estranxeiro?

Se. Rotundamente si, xa que a principios de 2011, a pesar de ter varias obras en marcha e estar a redactar algúns proxectos no Estudo, comezabamos a recibir as primeiras chamadas doutros amigos arquitectos que nos solicitaban traballo xa que nos diferentes Estudos nos que estiveron a traballar, ou non podían manter os seus contratos ou ben, lamentablemente estaban condenados ao peche e loxicamente tiñan que prescindir deles.

Esta situación que inicialmente era esporádica,con o transcorrer dos primeiros meses daquel 2011 foi facéndose cada vez máis constante, e o que inicialmente foi chamado de amigos, se foron alternando con máis chamadas e centos de correos electrónicos de arquitectos, amigos ou no,que solicitaban traballo no noso Estudo ou en calquera outro do que puidésemos ter coñecemento que necesitaban a Arquitectos, Enxeñeiros ou Aparelladores, e a todo ésto sumábase ver como Estudos, para nós consagrados,echaban o peche e como comezaban a caer grandes empresas e construtoras, con algunhas das cales traballaramos nalgunha das nosas obras,… Es entón cando preocupado e temeroso te formulas: ¿E nós, ata cando imos aguantar…?

Comezamos a barallar varias posibilidades por se todo se caía, xa que somos da opción de que hai que ter a posible solución buscada antes de que comece a entrar auga no barco, xa que se tratamos de comezar a buscala cando este está inundado, ráramente é boa a opción barallada como alternativa, posto que a angustia da situación e as présas en facer as cousas a veces,creémos, nos levan a agarrarnos un cravo ardendo.

Entre as posibilidades que barallamos a que máis forza cobrou foi a de abandonar Éspaña e transladarnos á Costa Oeste de Estados Unidos, tratando de buscar ata que chegase o momento de emigrar, algúns contactos profesionais que nos permitisen ir traballando alí, pero sempre co obxectivo, tan pronto como fose posible, de instalar alí o noso Estudo, defender o concepto de Arquitectura no que cremos e que proxectamos e abrir novo mercado no continente americano.

¿Que vos levou a poñer en marcha este proxecto?

Ante todas estas reflexións e a posibilidade de emigrar había unha serie de factores que inclinaban a balanza ao lado contrario de onde debe inclinarse todo o peso do emprendimiento -que entendemos que ha de estar ao 100% no mesmo lado- pero que por razóns, principalmente de idade, temos unha serie de lazos: mulleres, marido e fillos, ao que habemos de sumar ao equipo formado durante anos no Estudo e que se encontra na mesma situación familiar que fai que, tomar unha decisión tan aparentemente doado, non o sexa, xa que non é doado trasladar outro País en busca, inicialmente, dunha aventura incerta, a esta pequena familia que entendemos que somos no Estudo.

Coa preocupación de que facer en caso de que as cousas viñesen mal dadas e co convencemento de que saír do País quizais non era a solución idónea, polo menos de momento, seguimos barallando posibilidades, tratando de dar resposta a esa pregunta que nos atormentaba interiormente: “¿E se eu non me dedico á Arquitectura,…a que podo dedicarme?” e nun deses días, xa de Xuño de 2011, saíndo dunha Dirección de Obra, véuseme (Enrique) unha frase do xenial Francisco Javier Sáenz de Oíza á cabeza que máis ou menos dicía:

“The best School of Architecture would be that one in which there was a bus in the door in the one that it was putting: “Trips” …”

E tras ésto, formulámonos: “¿E se non puidésemos seguir traballando como ata agora o viñemos facendo co noso Estudo, por que non xuntamos nosas dúas grandes paixóns, a Arquitectura e o Viajar?” e así naceu o que fué o embrión de arquiRUTAS, que tras ano e medio de traballo se converteu nunha axencia de viaxes creada por varios Arquitectos (Enrique, Sonia e Carlos) que naceu coa vontade de dar a coñecer a todo tipo de públicos a Arquitectura Contemporánea dun modo próximo, divulgativo, educativo e sempre, ameno.

Para facer realidade este obxectivo, elaboramos unha selección de Itinerarios Arquitectónicos que sempre, a excepción dos arquiPASEOS, se realizarán en microbús, dende os máis sinxelos e de máis curta duración, nos que damos a coñecer a “pé de edificio” cada unha das obras seleccionadas, ata os de maior duración, que comezan tomando un Café de Benvida antes de encamiñarnos a visitar interiormente os proxectos que integran cada arquiRUTA e que ademais, enriqueceremos cun xantar nun dos restaurantes elixidos polo noso equipo, nos que gastronomía e interiorismo farán bo seguro, as delicias dos nosos clientes.

Polo carácter internacional co que naceu arquiRUTAS, realizamos unha complexa selección na que interveñen moitos factores ata crear un fantástico equipo de arquiGUÍAS que son, Guías Arquitectos e que ademais poderán realizar os itinerarios ofertados en diferentes idiomas ademais do español: inglés, francés, alemán, italiano e portugués, o que nos permite recibir o turismo das máis diferentes nacionalidades.

¿Encontrástesvos con moitas dificultades na súa posta en marcha?

A principal dificultade que nos encontramos fué negociar cos responsables de cada un dos edificios que queriamos incluír nas nosas rutas para poder visitalo e percorrelo interiormente dunha forma continua ao longo do ano, xa que neste País, a diferenza doutros, non hai tradición de mostrar e moitas veces, nin de valorar, a Arquitectura Contemporánea coa que convivimos a diario. Unha vez vencida -en case todos os casos- por esta dificultade e dar voltas dun lado para outro tratando de asesorarnos de como que tiñamos que constituírnos nesta nova empresa, nos encontramos con que para poder funcionar, como o facemos actualmente, debiamos constituírnos como Axencia de Viaxes e a partir de aí nos encontramos pisando un mundo inicialmente descoñecido para nós, o do Turismo…

Como moitas veces dicimos, dende o momento en que coñecemos que arquiRUTAS sería unha Axencia de Viaxes, estamos a facer día a día un auténtico máster en turismo, xa que dende a Presentación Oficial que fixemos da nosa empresa no espazo de coworking Studio Banana o pasado mes de Setembro e a acollida que tivo dende ese día noso “produto” por todos os medios de comunicación: prensa escrita e dixital, raio e televisión, de ámbitos nacionais e internacionais, arquiRUTAS foi evolucionando, adaptándose ás diferentes demandas que fomos tendo para satisfacer aos diferentes sectores que engloban o Turismo Internacional, e a comezo de ano, ao igual que no Estudo contamos cun arquitecto especializado en calcular estruturas e con dous enxeñeiros que calculan as instalacións, en arquiRUTAS contratamos a profesionais do turismo que son os que a día de hoxe levan a nosa Consellaría e Dirección Comercial, apostamos por ter o noso propio posto na Feira Internacional do Turismo que se realiza en Madrid, FITUR 2013 e grazas a estas dúas últimas apostas, arquiRUTAS comezou a entrar en contacto co Turismo Profesional Internacional,…Siglas como DMC, MICE ou OPC, que nos eran completamente descoñecidas son coas que máis familiarizados estamos a día de hoxe, pois son os responsables do Turismo Receptivo (DMC), Turismo de Incentivos, Reunións e Eventos (MICE) e da Organización Internacional de Congresos (OPC) e todo o que iso representa, ésto é, son os profesionais que moven o turismo internacional a grande escala no noso país e para os que estamos a cotizar, cada vez, máis asiduamente e cos que seguimos aprendendo, tambien case a diario, novos aspectos e conceptos deste apaixonante mundo do Turismo no que gozamos día a día da Arquitectura Contemporánea.

¿Estades contentos cos obxectivos alcanzados?

Totalmente.

Sucederon moitas cousas en moi poucos meses e ante tal intensidade de acontecementos, unha cousa vainos levando a otra…Es como unha carreira de fondo na que non podes distraerte nin un só minuto e ademais é, e ésto é o máis importante para nós, totalmente apaixonante. Cada día gozamos máis da Arquitectura e aprendemos máis dela e desa aprendizaxe, en arquiRUTAS, tratamos de compartir este xeito de gozar da Primeira das Belas Artes, dun modo atractivo, didáctico e ameno con persoas procedentes dos máis diversos ámbitos culturais e profesionais, moitas veces vindas, dende diferentes partes do mundo.

En apenas oito meses arquiRUTAS xa ofrece os seus destinos en Madrid, Tenerife e a Isla de El Hierro, pero nos próximos meses poderemos gozar desta Experiencia Arquitectónica en Granada, Oviedo, Bilbao e Barcelona, ademais brindaremos a posibilidade de coñecer a través das explicacións duns dos nosos magníficos arquiGUÍAS cidades como Madrid e Tenerife dende El Aire, a bordo de helicópteros; sobrevoaremos e explicaremos algúns exemplos da mellor Arquitectura en globo e coñeceremos e saborearemos a mellor Arquitectura do Viño que se proxectou na Ribeira do Douro e La Rioja.

No aspecto internacional, estamos a preparar unha serie de viaxes de varios días de duración nos que ademais de coñecer a historia, cultura e mellor gastronomía de diferentes países, tamén visitaremos interiormente unha importante selección da Arquitectura Contemporánea. Porto, París, Londres, Milán, Chicago, Berlín e Beijing, son algúns dos destinos nos que actualmente estamos a traballar.

¿Credes que os arquitectos en España deberiamos seguir abrindo novas vías de traballo para saír da casa máis “tradicional” de proxectar dada a actual situación da construción no noso país?

Estamos totalmente convencidos, pero o bo é que en España, nas Escolas de Arquitectura, nos dan unha formación técnica e humanística que nos diferencia doutros países e o resultado é que cada un de nós, pode desenvolverse profesionalmente nos máis diversos ámbitos da Arquitectura, aínda que tan só, nestes anos pasados, estas outras disciplinas arquitectónicas as levaron a cabo moi poucos.

De calquera modo, o que se está claro é que o panorama arquitectónico español, durante anos, non vai a demandar, para proxectar, nin unha mínima parte dos profesionais que existen no noso País, colectivo que segue crecendo, ano a ano, coas numerosas titulacións procedentes das numerosas Escolas de Arquitectura que se crearon en España nas últimas décadas, pero é tal nosa preparación, non só a nivel académico senón a nivel persoal, onde o espírito de traballo, a constancia, o risco, a valentía, a aposta, saber gañar e sobre todo, o saber perder e volver levantarse, que todos estes factores nos impregnan dunha pátina que ostentamos dun modo natural, a case todos os que pasamos polas aulas dunha Escola de Arquitectura, e con esa pátina ademais da formación que todos temos, estamos convencidos que somos capaces de facer con maior ou menor esforzo todo o que nos propoñamos e gocemos da Arquitectura, doutro modo, como o facemos en arquiRUTAS, como vemos que gozan moitos arquitectos que, como se di agora, se reinventaron”, e crearon empresas interesantes onde gozan, se cabe máis que proyectando,de a súa profesión.

¿Que opinades dos que se foron a traballar ao estranxeiro?

Pois pensamos que se os tres socios de arquiRUTAS actualmente tivésemos veintitantos anos, estivésemos recén titulados ou tendo máis idade, non tivésemos as ataduras das que antes falamos, como é estar casado, ternos feito as nosas casas sobre as que pesan importantes hipotecas e ter fillos de curta idade, é dicir, se fosemos completamente libres, sen ningún xénero de dúbidas que tivésemos apostado por abandonar o País e lanzarnos á aventura de desenvolvernos profesional e persoalmente no estranxeiro. Se non fosemos tan libres, que non o somos, pero non houbese máis remedio, con máis ou menos “ataduras”, intentariamos desenvolver o noso futuro profesional fóra de España, houbese que renunciar ao que se renunciara, pero de momento, grazas a Deus, aquela frase de Oíza fixo que exista arquiRUTAS, e que dediquemos todo o noso tempo e esforzo a seguir mantendo vivo o noso Estudo e a ver como se vai materializando, día a día, esta nova empresa que hai ,casi dous anos, tan só era un sono.

Enrique Padial Hidalgo · arquiRUTAS

Xuño 2013

Entrevista realizada por Ana Barreiro Blanco e Alberto Alonso Oro. Agradecer Enrique Padial, Sonia Sanz e Carlos Rincón, por compartir a súa experiencia e pola súa predisposición con este pequeno espazo.

Alberto Alonso Oro

Arquitecto y editor en veredes, arquitectura y divulgación. Invernalia es un buen lugar. A veces escribo en Fundacion Arquia.

follow me

Arquivado en: Alberto Alonso Oro, Ana Barreiro Blanco, baliza

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,