Deseñadores, artistas e artesáns. Ou a que nos referimos con innovación | Elías Cueto

5 (100%) 1 vote[s]

Fernando and Humberto, Campana Corallo Sofa, 2002
Fernando e Humberto, Campana Sofá Coral, 2002

Innovación é un termo cuxo significado é amplo. Referirse á madeira contribúe a especificar o ámbito de traballo, pero non o acta suficientemente. Existe innovación en madeira vinculada a ámbitos de coñecemento consolidados. Desde a enxeñería forestal, ou a mecánica de materiais á transformación industrial ou a dixestión química da madeira, todos eses campos deron lugar a innovacións relevantísimas.

Biocombustibles, adhesivos naturais, papel ou modificacións xenéticas para facer as árbores máis produtivos e resistentes, modelos silvícolas e equipos para a transformación de madeira… todo eles son innovacións no ámbito da madeira, pero todos eles quedan destas notas.

Estas liñas non se refiren a eses desenvolvementos senón que se ocupan especificamente das innovacións relacionadas con deseñadores, artistas e artesáns da madeira.

Nos últimos anos o interese destes colectivos en desenvolver novos produtos con madeira creceu e fíxose evidente. A iso contribuíron numerosos factores. Por unha banda o feito de que a madeira sexa un material natural, cálido e socialmente aceptado cuxo uso experimentou certo auxe como reacción fronte a materiais artificiais. Por outra banda o feito de que sexa material barato e moi trabajable, sobre todo como soporte para series cortadas e para a autoproducción.

Ao mesmo tempo as fronteiras entre deseñadores, artistas e artesáns hanse esvaecido. A diferenza entre artesán e artistas xa non é unha diferenza de clase como o foi no século XIX e na primeira metade do século XX. Entón artista era o autor de pezas cultas mentres o artesán era o produtor das pezas propias da cultura popular. Do mesmo xeito, os límites entre os deseñadores e os artesáns son confusos na actualidade. Agora considérase a ambos os autores de pezas sen que sexa relevante que a definición desas pezas alcanzouse grazas ao dominio e inspiración procedente das propias ferramentas de fabricación, caso dos artesáns, ou das ferramentas de proxecto, caso dos deseñadores.

En definitiva estas liñas refírense fundamentalmente á innovación en madeira, ou mellor devandito en carpintería porque é máis esencial o oficio e as ferramentas que o propio material.

E de entre as formas de innovación posibles, ocuparémonos daquelas deseñadores, artistas e artesáns. Non facemos distincións entre cada unha das profesións e ben poderiamos incluír ebanistas, carpinteiros, arquitectos e mesmo algunhas ramas da enxeñería.

Todas elas son profesións nas que o material, o reto ou as ferramentas de traballo poden servir como soporte e inspiración para a innovación.

Pero como?

Elías Cueto, arquitecto
Santiago de Compostela, xuño 2017

Elías Cueto

Es arquitecto técnico superior de urbanismo por la EGAP, doctor en historia de la arquitectura por la ETSAC y especialista en diseño de mobiliario por THK (Alemania. En 2015 recibió el V Premio Domingo Fontán de investigación histórica y es autor de dos monografías sobre historia moderna y diseño. Ha trabajado como diseñador para diferentes firmas y ha colaborados con dos Premios Nacionales de Arquitectura. Actualmente colabora con la industria de la madera en el ámbito del desarrollo de productos y la mejora e industrialización de procesos.

Arquivado en: capturas, diseño, Xosé Suárez - Elías Cueto

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , ,