David Silvosa – Daniel Bembibre · Comunicación Visual | COSTA

5 (100%) 1 vote

Fotografía cortesía de COSTA Comunicación visual

A medida que nos achegabamos ao estudo COSTA Comunicación visual, afincado na Coruña (Galicia, España) e a pesar de estar a escasos metros que nos separan, decatámonos (quizais suxestionados por subtítulo que os entrevistados puxeron ao estudo) da abundancia e reiteración de toda clase de comunicados, que atraían a nosa atención, ben sexa pola súa tipografía, colorido, forma, disposición, etc.

Este aumento da percepción da realidade que nos rodeaba, motivado sen dúbida pola entrevista, fíxonos recordar a definición sinxela pero á vez complexa de Bruno Munari sobre comunicación visual, “é practicamente todo o que ven os nosos ollos”.

Unha vez chegados ao noso destino, recibíronnos os fundadores, David Silvosa, arquitecto e deseñador gráfico e Daniel Bembibre, deseñador gráfico e co-fundador de Belda. Ambos os dous decidiron unir forzas e experiencias neste novo proxecto en maio de 2014 para resolver as necesidades creativas tanto do pequeno cliente coma de grandes empresas, axudándoos a destacar potenciando a súa identidade.”

“Mentres que o sono do artista é chegar ao Museo dalgún modo, o sono do deseñador é chegar aos mercados locais.”

Bruno Munari, 1971

En palabras dos seus fundadores COSTA quere ser un pequeno estudo de comunicación visual dedicado a diferentes disciplinas: gráfica, editorial, ilustración, packaging, branding, produción audiovisual, soportes dixitais e deseño de campañas ou eventos.”

Sen máis preámbulos deixámosvos coa entrevista que tivemos a sorte de realizar no seu propio estudo.

Fotografía cortesía de COSTA Comunicación visual

¿Cal foi a vosa formación e traxectoria profesional previa a Costa?

David traballou en diferentes estudos de arquitectura galegos durante a súa etapa como estudante de arquitectura, algo moi habitual na profesión, e tamén na oficina de Carlos Ferrater grazas ás Bolsas da Caixa de Arquitectos. Ao rematar a carreira inicia a súa actividade como arquitecto á vez que a compaxina coa de deseñador. O exercicio de arquitecto realízao de forma independente, tendo como principal cliente unha promotora e aceptando calquera tipo de encargo que fose aparecendo; formalizándose unicamente pequenos locais comerciais ou de hostalaría. Á par aceptaba encargos como deseñador afianzando clientes cada vez máis permanentes, axencias de produción e edición ou empresas con necesidades continuas de solucións gráficas.

Dani polo seu lado tamén traballou en estudos de deseño locais tras estudar Belas Artes. No ano 2005, e grazas a unha Bolsa da Fundación Barrié, amplía a súa formación en Finlandia como deseñador gráfico. Á súa volta quedou varios anos en Barcelona, cidade na que coincide e coñece a David. Durante ese tempo traballou en estudos de gran prestixio como Ruiz+Company e axencias de referencia nacional como Summa, nas que participou en proxectos tan relevantes como o redeseñar da identidade corporativa de RTVE. No 2010 decide volver a Coruña e funda Belda, xunto con María América Díaz e Noa Bembibre.

¿Que vos levou a abrirvos camiño no deseño gráfico e a comunicación visual?

Ambos os dous decidímonos especializar nas nosas carreiras nese campo, se ben en Belas Artes a formación estaba máis orientada a iso, en Arquitectura tamén ten a súa especialidade e sempre foi importante o factor visual e de deseño para a comunicación dun proxecto de arquitectura. A partir dese momento, simplemente empezan a xurdir oportunidades: proxectos persoais, traballos, encargos… E sempre vimos os proxectos como oportunidades a longo prazo.

¿Tiñades algunha experiencia previa?

No caso de Dani está clara, no de meu, como arquitecto, a experiencia previa foi cada proxecto da escola ou cada traballo nos estudos nos que traballou. Só hai que ver as revistas de arquitectura para saber o valor do deseño gráfico ou calquera concurso de arquitectura na que a potencia e a información visual é de vital importancia.

Fotografía cortesía de COSTA Comunicación visual

¿Encontrástesvos con moitas dificultades?¿Cales foron as máis problemáticas?

Por suposto, e seguímolas encontrando. Ao principio é a forma na que consegues facerche un oco, despois as travesías no deserto cando non aparecen novos clientes. Agora, por sorte, parece que a unión fixo a forza e isto trouxo novos proxectos; pero conseguir iso supuxo asumir máis síes dos que quizais deberiamos, polo que xornadas interminables ou un calendario sen vacacións foron a tónica, agora e todos estes anos. A dificultade máxima é conciliar a vida profesional coa persoal, vivimos nunha época moi mala no que moitas veces tes que antepoñer o traballo a moitas circunstancias. E, aínda así, temos que estar agradecidos de que sexa así.

¿Estades contentos cos obxectivos alcanzados?

Si, contentos e como diciamos antes agradecidos. Tivemos a gran sorte de encontrarnos con clientes profesionais, que sabían que rol desenvolviamos cada unha das partes. Iso permitiunos desenvolver proxectos interesantes que puidemos formular coa independencia que todos buscamos no noso exercicio profesional. Estar onde estamos é un obxectivo alcanzado en si mesmo.

¿Que expectativas e proxectos de futuro tedes para “Costa”?

Establecernos e conciliar. Esperar que a incerteza algún día chegue a desaparecer e seguir como ata agora, podendo facer o que nos gusta para clientes que saben que nos necesitan.

Fotografía cortesía de COSTA Comunicación visual

¿Compaxinades ou complementades esta actividade con outros labores ou noutros campos?

David segue exercendo a arquitectura.

¿É rendibles este tipo de iniciativas?¿Os sentides ben remunerados polo labor que realizades?

Seguir o que buscas sempre é rendible. Conseguir ser independente, que un cliente acuda a ti porque sabe que te necesita é rendible. Que saiba que te necesita significa que coñece o valor do teu traballo, e iso se traslada aos honorarios.

Cada vez ímonos remunerando mellor. Como hai outra boca máis que alimentar, a propia infraestrutura que necesita unha empresa, estamos apostamos porque creza sa e saudable sacrificándonos en certa medida nós.

¿Considerades que estudar Arquitectura foi un pasaporte fundamental para chegar ao voso traballo actual?

Pola parte que me concirne, si, foi fundamental. Aínda que sempre tivera ese lado creativo, hai que ter en conta que entrei pensando en dedicar a miña vida a calcular estruturas. Saír de aí odiándoas, pero descubrindo outras disciplinas das que antes fuxía, é froito de estudar Arquitectura.

¿Animarías outros arquitectos a seguir os vosos pasos? Que pasos considerades que deberían dar? ¿Como completar os seus estudos? ¿Que outros consellos lles darías?

Si, como comentabamos antes, seguir o que buscas sempre é rendible. Todos coñecemos ese discurso e no noso caso crémolo. Os pasos que creemos necesarios para conseguilo é vontade e non desfalecer no intento. Formarse sempre é importante e hoxe por sorte a información é moi accesible; pero o importante son as horas que lle botas enriba. E tamén é moi importante valorar calquera proxecto, por pequeno que sexa, como unha oportunidade; nunca sabes de onde vai xurdir o próximo proxecto ou a raíz de que.

¿Credes que os arquitectos en España deberiamos seguir abrindo novas vías de traballo para saír da casa máis “tradicional” de proxectar dada a actual situación da construción no noso país?

No noso caso non é que busquemos novas vías de traballo na arquitectura, é que directamente cambias de disciplina. Si que cremos que hai que adaptarse a cada momento; por sorte a arquitectura dáche moitas vías para explotar a actividade. Hai múltiples escalas e hai múltiples opcións de achegarse a cada unha delas. Ao final o noso traballo consiste en poñer as cousas en orde: as necesidades do cliente, as ideas propias… Só hai que buscar ese cliente ao que lle podemos resolver os seus problemas. Non sempre será unha casa, un equipamento, un edificio…; pero hai que explotar calquera oportunidade.

Fotografía cortesía de COSTA Comunicación visual

¿Que opinades dos que se foron a traballar ao estranxeiro?

Que é unha pena. Non deixamos de ser recursos que se están a perder. Oxalá que cando a situación cambie tamén se reverta esa situación. Se a xente se vai, aquí nunca vai pasar nada. E se queremos evitar de novo a emigración, teremos que construír todo aquilo que buscamos en momentos de crise no estranxeiro.

¿Como vedes o futuro da profesión?

Amolado. Quizais gran parte do problema vinga de que nos temos/teñen/ven convertido nun escollo burocrático que hai que cumprir. Queres facer unha casa? Pois tes que pedir licenza, tes que pagar unhas taxas, tes que contratar un arquitecto, tes que contratar un aparellador, tes que contratar un coordinador de seguridade e saúde,… Tes que; pero a xente non sabe para que serve un arquitecto, un aparellador, un coordinador. E todos sabemos que somos esenciais; pero o cliente non. Necesitamos que o cliente acuda a nós porque sabe que nos necesita para algo e agora, en moitos casos, só acode por obriga.

Non hai maior actividade “innecesaria” que o deseño gráfico. Calquera cuñado che fai un logo, calquera sobriño che monta unha web e calquera imprenta che fai un rótulo; pero hai xente que contrata os nosos servizos. Hai intromisión, non hai competencias asignadas, nin colexios que regulen a actividade, e os clientes demandan deseñadores igual.

Pero todo isto comezou no pasado, cando gañamos a fama de ser uns profesionais ben remunerados que non pisaban unha obra ou sementabamos a nosa paisaxe con proxectos seriados a prezos de inéditos. Esa fama que nos precede agora, unido a que os nosos clientes cren que non nos necesitan, supón que non valoren noso traballo e polo tanto, menos aínda, os nosos honorarios. E na actualidade, a situación de supervivencia na que nos encontramos, só abunda nesa dinámica no sentido contrario: baixemos os prezos a custa de non poder asumir, debido aos custos, o traballo para o que nos contratan.

O empezamos a facernos valer, e coñecemos o que custa o exercicio profesional, ou asumamos que remataremos por devorarnos os uns aos outros.

E a este paso, ninguén nos botará de menos.

Fotografía cortesía de COSTA Comunicación visual

David Silvosa – Daniel Bembibre · Comunicación Visual | COSTA
Abril 2015

Entrevista realizada por Ana Barreiro Blanco e Alberto Alonso Oro. Agradecer a Daniel e David o seu tempo, paciencia e predisposición con este espazo.

Alberto Alonso Oro

Arquitecto y editor en veredes, arquitectura y divulgación. Invernalia es un buen lugar. A veces escribo en Fundacion Arquia.

follow me

Arquivado en: Alberto Alonso Oro, Ana Barreiro Blanco, baliza

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,