Caseta de Quilmas | CREUSeCARRASCO

Antiga caseta para apeiros de pesca, situada sobre unha rocha na batente do mar, cuxa rehabilitación xunta os usos de almacén e refuxio mediante, en ausencia de electricidade, cruzar dúas técnicas que cualifican un único espazo: a luz natural cenital e a disposición dos obxectos colgados e arrimados nel.

O edificio foi un almacén de apeiros de pesca, un único espazo de máis de cen anos.

Soamente dúas cuestións cualifícano: a disposición dos obxectos e a luz natural.

A técnica empregada polos seus construtores e habitantes foi sinxela: pechar un espazo e colgar e arrimar obxectos nel. Os de uso diario, preto da entrada e próximos á luz; os outros, sempre detrás de algo.

A humidade é frecuente e por iso o pavimento matízase nunha franxa diante da entrada: pedra ou formigón e, máis alá, madeira.

Os obxectos cólganse dun nun, mediante bolsas de rede ou dispostos en plataformas de madeira. Así é como se pode colocar algo seco flotando sobre unha superficie máis húmida.

Nós seguimos esas pautas como novos habitantes e como arquitectos.

Pousamos no pavimento de pedra un obxecto multifunción que se vai separando e arrimando contra a parede do primeiro testeiro. É a cocina-despensa-almacén-ducha-lavabo-inodoro-escalera e dormitorio. O dormitorio é un chan colgado, que á súa vez fai de teito do aseo. A escaleira, unha estada que se separa como obxecto e permite acceder a limpar tanto o interior coma o exterior.

Ante a ausencia de electricidade abrimos un lucernario na cumieira. Necesitabamos máis luz natural pois só tiñamos aberturas nunha fachada orientada ao oeste. É un tema recorrente na historia da arquitectura, nós literalmente rompemos a cumieira en dous, e con ela os pares.

Outra decisión foi colocar a fonte de calor no extremo oposto ao húmido: unha cheminea.

A partir de aí dispuxemos os obxectos polo medio para outras alternativas de uso menos estables: a mesa para comer, a de traballar, as cadeiras, os sofás…

Tamén quitamos das ventás calquera división para facelas como cadros que enmarcan as vistas. Xunto coa porta e o lucernario, constitúen referencias a contra luz dun interior polo que se deslizan coa mesma intensidade, luminosidade e penumbra. Un espazo que descansa sobre a rocha, separado e ventilado.

Obra: Caseta de Quilmas

Autores: Juan Creus e Covadonga Carrasco

Promotor: Juan Creus e Covadonga Carrasco

Carpintería: Forma S.L.

Emprazamento: Quilmas, Carnota, Galicia, España

Data de proxecto: 1996

Date end of work: 1997

Superficie: Superficie construída 80m² / Superficie útil 60m²

Fotografías: CREUSeCARRASCO

+ creusecarrasco.es

veredes
veredes Administrator

Búsqueda para satisfacer el conocimiento de la actividad arquitectónica y tangentes que se generan. La idea es crear un espacio para divulgar los diversos proyectos en busca de nueva inspiración y de intercambio.

follow me

Arquivado en: arquitectura, obras, rehabilitación, vivienda unifamiliar

Tags: , , , , , , , , , , , , , ,