Afinidade en contraste | Marcelo Gardinetti

5 (100%) 1 vote

“Broadway” ©Wolfgang Tschapeller 
“Broadway” ©Wolfgang Tschapeller

“Paréceme que o problema no que nos atopamos na actualidade é o de repensar a nosa relación cos edificios históricos. É preciso pasar dunha actitude no fondo evasiva e cada vez máis distante, propia da protección-conservación, a unha actitude de intervención proyectual. Paréceme que o que debe facerse é reconsiderar se non hai unha maneira especificamente arquitectónica, e arquitectónica sen adxectivos, de enfrontarse coa arquitectura histórica e de responder ante esta a partir de incorporala a un proxecto de futuro cunha mínima congruencia”.1

A universidade de artes aplicadas de Viena componse dunha serie de edificios dispostos de maneira individual nun amplo predio urbano. En tempos pasados, para facilitar a integración funcional entre estas construcións, realizáronse de maneira aleatoria varias intervencións a nivel do chan, sen que ningunha destas obras garanta a unidade visual do conxunto. O concurso realizado en 2011 tiña por obxecto reciclar un dos edificios e intervir sobre o campus para fortalecer un concepto de unidade.

“Broadway” ©Wolfgang Tschapeller 
“Broadway” ©Wolfgang Tschapeller

En resposta a estas condicións, o proxecto gañador expón reverter a imaxe dun campus conformado por un conxunto de edificios soltos para compoñer a identidade dun bloque urbano. O seu desenvolvemento explora dúas visións que potencian esta idea desde o seu antagonismo visual. Por unha banda propón unha meticulosa intervención sobre os edificios existentes, que consiste en demoler toda aquela construción engadida para enlazar os edificios entre si.

Este criterio implica a reconstrución daquelas partes que foron destruídas por esas intervencións e a posta en valor de cada edificio. A conexión entre estas construcións proponse desde unha base funcional común situada baixo o patio, que contén as salas de conferencias, talleres, almacéns, instalacións técnicas, liñas de subministración e xestión de residuos.

A outra decisión é intervir radicalmente sobre o edificio para reciclar. Para iso exponse deixar a estrutura resistente en estado puro, retirando muros e trasladando as escaleiras e as caixas de ascensores cara ao exterior do edificio. Esta liberación das plantas permite múltiples lecturas funcionais e unha maior flexibilidade de usos, que facilita a creación de áreas estendidas para as salas de conferencias e os talleres que esixe o programa.

A envolvente que cobre o lateral onde se sitúan as circulacións verticais cumpre un rol fundamental para consumar o criterio aplicado. Disponse como unha manta ondulada de vidro que permite visualizar o campus desde o interior e o fluxo de movemento interno desde o exterior. Para acentuar ese trazo, unha escaleira dun tramo denominada “Broadway” traza unha diagonal na cara lonxitudinal da elevación para vincular todos os pisos. O “Broadway” non está exposto unicamente como espazo de circulación; é tamén unha plataforma onde os membros de diferentes grupos de estudo atópanse para realizar proxectos transversais disciplinarios á maneira dun mercado informal.

A intención de bloque urbano queda plasmada na conxunción dos tres elementos que compoñen a intervención: a praza interior que enlaza o funcionamento das construcións existentes, o xardín que actúa como elemento unificador dos edificios e a fachada ondulada que permite transparentar as actividades desde e cara ao museo. Sobre a terraza do edificio principal, dous globos pneumáticos suxeitos á estrutura ínflanse para informar sobre os diferentes eventos que suceden no campus.

“Broadway” ©Wolfgang Tschapeller 
“Broadway” ©Wolfgang Tschapeller

Tschapeller reconsidera o carácter do campus coa súa intervención sen evitar as discordancias que xorden coas rigorosas estruturas históricas. Pola contra, a súa aposta relega as cuestións formais para transparentar a actividade que se desenvolven no seu interior, promovendo unha intrincada integración visual da escola de artes aplicadas co resto do campus.

Esta intervención, que pode considerarse audaz no seu carácter ou contraditoria no seu desenvolvemento, rexeita ser indiferente na maneira de intervir sobre feitos urbanos existentes, sen prescindir o uso de convencións singulares.

“Broadway” ©Wolfgang Tschapeller 
“Broadway” ©Wolfgang Tschapeller

Marcelo Gardinetti . arquitecto
La Plata. Agosto 2018

Notas:

1 Ignasi de Solà-Morales, Teorías da intervención arquitectónica. Quaderns d’arquitectura i urbanisme, nº 155, Colexio de Arquitectos de Cataluña, Barcelona, 1982.

Arquivado en: artigos, Marcelo Gardinetti

Tags: , , , , , , , ,