Restaurante El Papagaio | Ernesto Bedmar

O oco.

Aproximadamente 32 anos atrás, nunha visita ao meu país e a miña familia e falando co distinguido arquitecto cordobés “Togo” Díaz é que descubrín que se vendía un corredor que era orixinalmente unha servidume de paso para os casaróns da mazá. El usábao como depósito para unha das súas obras con vista ao palacio de xustiza e o paseo Sobremonte.

El Papagayo_Ernesto Bedmar_03_int01

Para ese entón eu vivía en Hong Kong e visitara en varias ocasións Xapón, onde descubrín o valor que os Asiáticos lle dan a todos os espazos, pero en particular ao “pequeno espazo” e como diso logran algo “máxico”.Con gran entusiasmo, unha vez comprado, mostreillo ao meu pai quen, cando o viu por primeira vez, pensou que o seu fillo estaba tolo. Por sorte o vello chego a vivir para ver a transformación que sufriu ese corredor para converterse nun fermoso loft. Sempre lembro o seu gran asombro e o orgullo co que llo mostraba a todos os seus amigos:

“oxalá el puidese hoxe ver O Papagaio”.

Os anos transcorreron e o loft foi deteriorándose e transformábase en algo cada vez menos rendible. A través de amigos coñecín ao chef Javier Rodríguez quen viviu e gozou varios anos de Singapura, o meu adoptado país. Entre viños e charlas foi como a idea do actual Papagaio formalizouse.

O “Oco”, como eu chámolle, só ten 2.40 metros de ancho por 32 metros de longo e unha altura de case 7 metros. Orixinalmente tiña unha laxa de formigón, moi pouca luz e as súas dúas paredes eran de ladrillo visto que datan do 1870.?A intención foi crear un sitio bañado de luz natural polo cal o teito de formigón substituíuse por un de vidro, salientando así a gran altura do interior. Os espazos físicos requiridos eran os baños, a cociña (o espazo principal), a sala e arriba un privado e a oficina pensante de Javier. Todo isto requiría a introdución de varios elementos técnicos como cables, caños, desaugadoiros, ventilación, etc… Para todo iso foi nosa decisión utilizar só unha parede, a que hoxe vemos terminada en formigón e así deixar intacta parede orixinal de ladrillo. Desta forma creamos un contraste entre o contemporáneo e o antigo. Isto estableceu a posición da cava e os baños, os cales foron cubertos con madeira, sen chegar á laxa e así crear un pequeno edificio dentro doutro.

A fachada foi concibida de maneira moi simple salientando a altura do sitio. O meu colaborador de sempre e director técnico das miñas obras en Arxentina é o arquitecto Roberto Mansilla, quen fixo, dun soño unha realidade.

Obra: Restaurante O Papagaio
Autor: Ernesto Bedmar
Emprazamento: Arturo M. Bas 69, Córdoba, Arxentina
Ano Proxecto: 2015
Dirección Técnica: Roberto Mansilla
Deseño de interiores: Lucía Roland – CAPÓ estudio
Obra de arte: “Bandada” de Santiago Lena
Fotografía: Wifre Meléndrez
+ bedmarandshi.com

Arquivado en: arquitectura, equipamiento terciario, obras, reforma interior, rehabilitación

Tags: , , , , , , , , , ,

  • Wifredo Meléndrez Mariñas – A

    Gracias por la publicación!