Miquel Lacasta Codorniu

A apropiación arquitectónica das ciencias da complexidade | axonometrica
27-02-2017 Un comentario

A apropiación arquitectónica das ciencias da complexidade | axonometrica

Ao longo do século XX o concepto de complejidad se ha ir integrando prácticamente en todos os ámbitos do coñecemento. A realidade é complexa, as relacións entre diferentes corpos do saber son complexas, fálase da teoría de sistemas complexos, do paradigma da complejidad e das ciencias da complejidad. Moitos dos conceptos anteriores, aínda que están relacionados entre si, posúen un […]

O Belo e o Sinistro | Miquel Lacasta
16-12-2016 Un comentario

O Belo e o Sinistro | Miquel Lacasta

En zonas de confort, é dicir, en contornas coñecidas, parametrizados de antemán ou estructurados previamente na mente dos individuos, as dualidades opostas poden chegar a ter sentido. Refírome a dualidades do tipo cheo ou baleiro, negro ou branco, aberto ou pechado, etc. Estas dualidades opostas ou excluíntes, funcionan porque o receptor da información coñece previamente os matices e as singularidades […]

Para ver, pecha os ollos | Miquel Lacasta
03-10-2016 Sen comentarios

Para ver, pecha os ollos | Miquel Lacasta

O que segue é o produto dun encontro fortuito. Un encontro, que a modo de confrontación amigable, relaciona dúas actitudes paralelas encerradas nun mesmo espazo. Explícome… Visitei unha par de veces a nova sé da Filmoteca de Catalunya no Raval de Barcelona, de José Luís Mateo. O encontro coa contundente desnudez dun edificio sen concesións, áspero no seu rotundidad xa […]

Sobre o arte de facer ciudades e Richard Sennett | Miquel Lacasta
01-07-2016 Sen comentarios

Sobre o arte de facer ciudades e Richard Sennett | Miquel Lacasta

“Hai dúas formas de pensar achega do que é o espazo público urbano. Unha propugna que é un espazo discursivo, no que os descoñecidos falan entre si; e a outra defende que se trata dun espazo da vista, onde as persoas interactúan visualmente, non verbalmente. Na historia do pensamento sobre as cidades, Jürgen Habermas representa o primeiro tipo: está interesado […]

Do complexo. Símbolo e Comportamento | Miquel Lacasta
23-05-2016 Sen comentarios

Do complexo. Símbolo e Comportamento | Miquel Lacasta

Do complexo. Símbolo e Comportamento. Para acoutar as reflexións achega da complejidad, son necesarias dúas categorías que remiten á idea do intersubjetivo. En moitos dos textos precedentes e seguramente en textos venideros, o intersubjetivo está presente de forma subyacente. A idea de intersubjetividad parte de constatar o erro de pretender ser puramente obxectivos, é dicir, presumir que se poden encapsular […]

Do complexo. Ambigüedade, Diferenza, Tempo | Miquel Lacasta
21-03-2016 Sen comentarios

Do complexo. Ambigüedade, Diferenza, Tempo | Miquel Lacasta

Do complexo. Ambigüedade, Diferenza, Tempo. Falar do complexo é inabarcable. Viría ser como rastrexar o mítico mapa cartográfico a escala 1:1 ao que Borges facía referencia no conto Do Rigor da Ciencia.1 A tarefa, requiriría unha descrición tan precisa, que o obxecto descrito e a descrición mesma coincidirían. Con todo si que se pode intentar polo menos, falar de pautas […]

Do complexo. Consideracions previas | Miquel Lacasta
18-01-2016 Sen comentarios

Do complexo. Consideracions previas | Miquel Lacasta

L’ordre fráxil de l’arquitectura, a orde fráxil da arquitectura, é a deliciosa tese doctoral de Joaquim Español defendida no ano 1993 e dirixida polo filósofo Xavier Rubert de Ventós. Nela de forma delicada e extraordinariamente ben escrita, no entanto Español é igualmente poeta, e xa que logo, un experto en manexar o instrumento da escritura, guíanos a través do que […]

Do Contextual, o Constructivo e o Complexo | Miquel Lacasta
28-12-2015 Sen comentarios

Do Contextual, o Constructivo e o Complexo | Miquel Lacasta

A arquitectura debería definirse pola súa práctica. Unha práctica poliédrica entendida como un intento rigoroso de contextualizar un traballo eminentemente intelectual no ámbito do proxecto arquitectónico e o seu posterior ejecución necesaria. A arquitectura ten unha vocación conceptual para producir unha comprensión crítica dunha conxuntura, unha especificidad, un episodio. E ese compromiso por entender e cosificar unha conxuntura é o […]

A naturaleza do cambio. The nature of change has changed | Miquel Lacasta
27-11-2015 Un comentario

A naturaleza do cambio. The nature of change has changed | Miquel Lacasta

Seguramente non pode dicirse que todo ocorrese na década dos 60, pero si pode afirmarse que esta foi unha década de grandes cambios, de grandes transformacións sociais, cambios, que hoxe podemos observar como están máis vivos que nunca. Mirando cara atrás, é fácil recoñecer transformacións significativas que teñen a súa orixe neses anos e que chegan aos nosos días en […]

A cidade hiper-tempo. The Falling Man | Miquel Lacasta
19-10-2015 Un comentario

A cidade hiper-tempo. The Falling Man | Miquel Lacasta

Esta imaxe representa outro salto ao baleiro. Non fai falta explicar o momento en que a fotografía foi tomada. O fotógrafo de Associated Press, Richard Drew estivo, como moitos outros, cubrindo o suceso, segundo a jerga xornalística. A imaxe é tan brutal que transcende o mero feito informativo. De feito a imaxe esta titulada, coma se dunha obra de arte […]

O principio da cidade postmoderna [Der Himmel über Berlin] | Miquel Lacasta
02-10-2015 Un comentario

O principio da cidade postmoderna [Der Himmel über Berlin] | Miquel Lacasta

Sempre crin que este texto, sonsacado do guión da película de 1987 Der Himmel über Berlin é o manifesto perfecto da cidade postmoderna. En realidade é fácil interpretar que a figura abstracta e desmaterializada do anxo non é máis que unha alegoría, unha sublimación do concepto de cidade. Der Himmel über Berlin | O principio da cidade postmoderna | axonometrica.wordpress.com Lido […]

O fin da cidade moderna [Le saut dans le vide] | Miquel Lacasta Codorniu
13-07-2015 2 comentarios

O fin da cidade moderna [Le saut dans le vide] | Miquel Lacasta Codorniu

A imaxe é ben coñecida. Yves Kelin constrúe unha imaxe contundente na que el mesmo se lanza ao baleiro desde o que parece a parte superior dun muro, xusto desde unha cornisa. Aparentemente o salto é duns 3 metros, quizais 3,50, de altura e a primeira sensación física é a de dor. Como un mecanismo de supervivencia latente, o primeiro […]

Territorios íntimos | Miquel Lacasta Codorniu
15-06-2015 Sen comentarios

Territorios íntimos | Miquel Lacasta Codorniu

A cartografía por excelencia do territorio da intimidade, debúxao sen dúbida, a vivenda, é dicir, o espazo no que desenvolvemos a nosa vida doméstica, é a única estrutura programática da arquitectura, en que pasamos da condición pública e social á condición privada e subjetiva, pechada e íntima. Na vivenda podemos proxectar noso eu nun ámbito extraordinariamente reducido, podemos construír un […]

Da Lucidez e do Tempo | Miquel Lacasta Codorniu
01-05-2015 Un comentario

Da Lucidez e do Tempo | Miquel Lacasta Codorniu

Andamos en tempos revoltos, que dúbida cabe. A confusión, como unha pegajosa melaza, envólvenos e prívanos do tempo necesario para observar como se desprega a realidade. Ante tanto tumulto, hai que saber manter un perfil, un xeito de interactuar estratéxica, máis que táctica. Cando se aposta por unha actitude de atenta espera, os outros o chaman relativismo. Moi poucos o […]

Espazo, Lugar e Atmósfera | Miquel Lacasta Codorniu
09-03-2015 Sen comentarios

Espazo, Lugar e Atmósfera | Miquel Lacasta Codorniu

Con este suxerente título, Juhani Pallasmaa veu á ESARQ1 a dar unha conferencia o pasado 10 de Maio. O que segue é unha tradución libre e incompleta da conferencia, e completada con outras lecturas e rexistros ou mellor devandito, unha interpretación intencionada e interesada dunha magnifica conferencia de arquitectura. O recoñecemento instantáneo da natureza inherente dun lugar, é semellante á lectura […]

Simboloxía do poder | Miquel Lacasta Codorniu
16-02-2015 Sen comentarios

Simboloxía do poder | Miquel Lacasta Codorniu

Daoíz e Velarde son os nomes dos dous leóns que flanquean a fachada principal do congreso dos deputados en Madrid. A imaxe majestuosa de ambas fieras fundidas en bronce na Real fábrica de artillería de Sevilla, converteuse nun dos iconos máis fotografados da capital. A historia de Benavides e Malospelos, que é como os madrileños alcuman cariñosamente a un dos […]

Unha aproximación a un xove Eisenman | Miquel Lacasta Codorniu
09-01-2015 Un comentario

Unha aproximación a un xove Eisenman | Miquel Lacasta Codorniu

iEntre 1963 e 1973 Eisenman escribe, a súa tese doctoral The Formal Basis of Modern Architecture,[1] de vital importancia no seu traballo posterior, en 1963, Towards an Understanding of Form in Architecture, en Architectural Design no número 457, tamén en 1963, Notes on Conceptual Architecture: Towards a Definition, en Design Quaterly nº78-79 en 1970 e Cardboard Architecture; House I and […]

Cara unha nova contextualidade | Miquel Lacasta Codorniu
29-12-2014 Sen comentarios

Cara unha nova contextualidade | Miquel Lacasta Codorniu

Unha das orixes posibles dun certo renacer contextualista podería recaer, como afirma Eduard Bru, no feito de que o lugar1 pasou a ser algo máis interesante, máis activo e propositivo, en tanto que cidade e xeografía, mesturáronse ineluctablemente, ofrecendo unha contorna moito máis incitante que o estrictamente urbano do que dispoñiamos unha década atrás.2 Á sombra dunha observación tan suxerente, […]

Exodus, o imperio da cínica | Miquel Lacasta Codorniu
31-10-2014 Sen comentarios

Exodus, o imperio da cínica | Miquel Lacasta Codorniu

Exoduses o proxecto co que Rem Koolhaas se introduciu na escena internacional da arquitectura en 1972 1. Rem Koolhaas formouse como arquitecto na Architectural Association de Londres, onde estudou de 1968 1972. A Architectural Association era nese momento un ámbito anárquico onde Peter Cook marcaba a pauta,2 pero onde Leon Krier e Charles Jencks facían sentir igualmente a súa presenza. Nunha […]

Lecturas no común | Miquel Lacasta Codorniu
22-09-2014 Sen comentarios

Lecturas no común | Miquel Lacasta Codorniu

Lecturas no común A arquitectura xorde dunha forma de coñecemento compartido que vai máis alá do obxecto arquitectónico. Así mesmo a cidade, pode ser entendida como o ámbito de relacións entre arquitecturas, individuos e naturezas. Todo o coñecemento acumulado sobre estas relacións triangulares, do edificio ao individuo, do individuo á natureza e da naturezas ao edificio, virían a formar o […]

Lentitude | Miquel Lacasta Codorniu
05-08-2014 2 comentarios

Lentitude | Miquel Lacasta Codorniu

Lentitude A arquitectura sempre foi unha profesión de vello, un labor que esixe a implicación dunha cantidade inxente de tempo para que un arquitecto poida considerarse en estado de madureza. Todos aqueles que nos recoñecemos na profesión, estamos de acordo que non hai atallos nin camiños de diante. A arquitectura faise ao chup chup da vida. Esta idea de lentitude […]

Do constructivo como teoría | Miquel Lacasta Codorniu
23-06-2014 Sen comentarios

Do constructivo como teoría | Miquel Lacasta Codorniu

Do constructivo como teoría A realidade é sempre unha organización, ou configuración complexa, que se está a constituír constantemente. Así formulada, esta afirmación deixa entrever un principio de fondo moi simple: o feito de que algo se constrúa constantemente non o fai menos real, independentemente de cales sexan as pezas que integren esa construción. O feito de que dende a […]

A emerxencia da resistencia | Miquel Lacasta Codorniu
26-05-2014 Sen comentarios

A emerxencia da resistencia | Miquel Lacasta Codorniu

A emerxencia da resistencia Xa escribía Ignasi de Solà-Morales en 1993, que ante a violencia estrutural do mundo actual, que en forma de rede sutil se instalou implacablemente na realidade, soamente caben tres tipos de actitudes: a submisión, a delincuencia e a resistencia.1 Hoxe máis que nunca fai falta tomar algunha das tres actitudes, e convertelas en aptitudes, como referencia […]

Do Baleiro da Arquitectura | Miquel Lacasta Codorniu
28-04-2014 Sen comentarios

Do Baleiro da Arquitectura | Miquel Lacasta Codorniu

Do Baleiro da Arquitectura “Die Leere ist nicht nichts. Sie ist auch kein Mangel. In der plastischen Verköperung spielt die Leere in der Weise des suchendentwerfenden Stiftens von Orten.” Martin Heidegger | Die Kunst und der Raum “O baleiro non é nada. Tampouco é unha falta. Na materialización plástica xoga o baleiro como un acto fundante que busca forxar lugares”.1 […]

De Conmocións | Miquel Lacasta Codorniu
17-03-2014 Sen comentarios

De Conmocións | Miquel Lacasta Codorniu

De Conmocións Hoxe hai moi poucas obras na arte contemporánea capaces de provocar unha conmoción. Parece coma se a arte derivase cara a unha constelación de autorreferencias onde o suxeito artista antepón a súa subxectividade a toda interpretación posible da realidade. É ofensivo nalgúns casos como as reflexións dende o eu, me and myself, non sobreviven á máis leve esixencia […]

A arquitectura, a ciencia e Charles Jencks | Miquel Lacasta Codorniu
23-05-2013 Sen comentarios

A arquitectura, a ciencia e Charles Jencks | Miquel Lacasta Codorniu

A arquitectura, a ciencia e Charles Jencks O paradigma da complexidade aplicado na arquitectura e a súa expresión no binomio conceptual xeometría e complexidade xorde durante a década dos 60, contrariamente á posición de Charles Jencks que o sitúa a finais do século XX e principios do XXI. O percorrido deste binomio arranca nun momento histórico de grandes convulsións da […]

A lúcida mirada Situacionista | Miquel Lacasta Codorniu
13-04-2013 Sen comentarios

A lúcida mirada Situacionista | Miquel Lacasta Codorniu

A lúcida mirada Situacionista “Propoñémonos inventar novos escenarios en movimiento.(…) A arquitectura é o modo máis sinxelo de articular o tempo e o espazo, de modular a realidade, de facer soñar. Non se trata tan só de articulacións e modulacións plásticas, expresións de beleza pasaxeira, senón dunha modulación influente, que se inscribe no eterno arco dos desexos e do progreso […]

Constant, a utopía cobra vida | Miquel Lacasta Codorniu
22-10-2012 Sen comentarios

Constant, a utopía cobra vida | Miquel Lacasta Codorniu

Constant, a utopía cobra vida Na paisaxe utópica dos anos sesenta, onde resoan nomes como Kurokawa, Fuller, Friedman, Archigram, Utopie ou Archizoom, o proxecto de Constant destaca polo seu rigor ideolóxico. As utopías tecnolóxicas de Archigram ou Buckminster Fuller non se distinguen por conceptos sociais de base nas súas propostas. Para estes arquitectos é, sobre todo, a fascinación polas extremas […]